काव्यरंग : केतकीच्या बनी तिथे...

केतकीच्या बनी तिथे नाचला गं मोर
गहिवरला मेघ नभी सोडला गं धीर

पापणीत साचले अंतरांत रंगले
प्रेमगीत माझिया मनामनात धुंदले
ओठांवरी भिजला गं आसावला सूर

भावफूल रात्रीच्या अंतरंगी डोलले
धुक्यांतुनी कुणी आज भावगीत बोलले
डोळियांत पाहिले कौमुदीत नाचले
स्वप्नरंग स्वप्निच्या सुरासुरांत थांबले
झाडावरी दिसला गं भारला चकोर

गीत : अशोक जी. परांजपे
स्वर : सुमन कल्याणपूर


नकोच घालू बांध मनाला


नकोच घालू बांध मनाला
अंधारातून उगवून ये
श्वासाना दे लयीत जागा
पाय जरासे दमवून घे
फार कशाला प्रश्न उशाला
स्वप्नांना दे जाग नवी
जुन्या पुराण्या अचल रूढींना
चला लाऊया आज चुढी
हसत लकेरी घेत चालली
सोंनपावली पाहट कशी
वेलीवरती दवविंदूची
लबाड लाडिक खोडी अशी
पाहा उगवला सूर्य नवा अन्
अंधार पसरला मनामध्ये
घे श्वासांना स्पंदनात अन्
साकार कर तुझे स्वप्न नवे

-दीपाली पंडित, राजापूर

Comments
Add Comment

जाणीव ठेवून केली परतफेड...

- स्मृतीपटल; अनिल रा. तोरणे - आपण केलेक्या त्यागाचे फळ आपल्याला कधी ना कधी तरी मिळतेच. हिंदी चित्रपटसृष्टीतील

मैत्री ते फ्रेंडशिप...; एक उत्क्रांती

- निमित्त; साधना कुलकर्णी - आज जगताना आपल्याला प्रत्यक्ष आणि आभासी विश्वात वावरणं हे एक अटळ वास्तव आहे. त्यामुळे

चिरकारीची कथा

- महाभारतातील मोतीकण; भालचंद्र ठोंबरे स्कंद पुराणानुसार ही कथा महर्षी नारदांनी महिसागर संगमाच्या

दैवजात दुःखे भरता…

- ललित; माधवी मसुरकर गीत रामायणात जेव्हा श्रीराम भरताला वनवासाचे सत्य समजावून सांगतात, तेव्हा ते जीवनाचे महान

‘तुझाच आहे शेवट वेड्या माझ्या पायाशी!’

- नॉस्टॅल्जिया; श्रीनिवास बेलसरे इंग्रजी सिनेमात आपल्यासारखी आणि आपल्याइतकी गाणी नसतात. ही काही कौतुकाची बाब

मुलांच्या एकाग्रतेसाठी माइंडफुलनेस

- आनंदी पालकत्व; डाॅ. स्वाती गानू आई, माझं पुस्तक कुठे आहे?” पुस्तक टेबलावरच असतं. “माझी पेन्सिल दिसत नाही!” ती