गुजगोष्टी : कविता आणि काव्यकोडी

फुलांच्या बागेत रोजच
कुजबूज चालत होती
कान देऊन ऐकलं तर
फुलंच बोलत होती


गुलाब म्हणतो मी तर
आहे फुलांचा राजा
देखणेपणाचा मुळीच
नाही करीत गाजावाजा


गंधाचा बादशाह खरा
म्हणतात या चाफ्याला
मोहक रूपाने माझ्या
भुलवतो मी साऱ्यांना


देवाची देणगी म्हणजे
मी चमेलीचे फूल
माझ्या सुवासाची
साऱ्यांना पडते भूल


गुलछबू, गुलछडी
ही नावे माझीच खरी
निशिगंधाचा सुगंध दरवळे
उमलताना रात्री


प्रसन्न सात्त्विक मंगल
सुंगधदायी मी मोगरा
देखणा दिसे माझ्यामुळे
वेणीतील गजरा


सदाफुली नावासारखी
मी दिसे हसतमुख
सदाबहार सुंदर
माझेच आहे रूप


स्वर्गीय फूल जणू
पारिजातक देखणे
रूप, रंग, गंधाचे माझ्या
फुलते जणू गाणे


चांदण्यासारखे शुभ्र
मी फूल तगराचे
पूजेसाठी नेहमीच मला
आशीष देवांचे


कमळ म्हणे मला
राष्ट्रीय फुलाचा मान
डोलताना पाहून मला
हरपेल तुमचे भान


फुलांच्या गप्पा नेहमी
जातात अशाच रंगत
दिवस नाही, रात्र नाही
बसतात गुजगोष्टी सांगत



एकनाथ आव्हाड - काव्यकोडी 


१) पशूंची, पक्ष्यांची
फुलांची, फळांची
वस्तूंची, व्यक्तींची
चराचरातील साऱ्यांची


कितीतरी नावे रोजच
ओठावरी येतात
या नावांनाच व्याकरणात
काय म्हणतात?


२) श्रीगणेश जयंती
वसंत पंचमी
रथसप्तमी
रामदास नवमी


महाशिवरात्रीला
शंकराचे दर्शन
कोणत्या मराठी महिन्यात
येतात हे सण?


३) कुष्ठरुग्णांसाठी माळरानावर
फुलवले ‘आनंदवन’
थकल्या-भागल्या वृद्धांसाठी
उभारले ‘उत्तरायण’


दुसऱ्यांसाठी जगण्याचा
आदर्श घालून दिला
‘भारत जोडो’ हा विचार
कुणी रुजवला ?

Comments
Add Comment

समुद्रात बेटे कशी तयार झाली?

विज्ञानकथा-प्रा. देवबा पाटील   मंदिरात शिवम मित्र गटाच्या ज्ञान विज्ञानाच्या गोष्टी खूपच वाढत होत्या. “मग

फक्त पुस्तकी पंडित बनू नका

गोष्ट लहान, मोठा अर्थ-शिल्पा अष्टमकर   ज्ञान हे माणसाच्या जीवनाला दिशा देणारे सामर्थ्य आहे; परंतु केवळ पुस्तके

दिसतं ते विकतं

प्रतिभारंग-प्रा. प्रतिभा सराफ   व्हिएतनामला एका थ्रीडी फोटो म्युझियमला भेट दिली होती. तिथे गेल्यावर अगदी

राजकन्या

कथा-रमेश तांबे   एक होती राजकन्या. राजाची एकुलती एक मुलगी! तिला ना भाऊ होता, ना बहीण! एवढ्या मोठ्या राजवाड्यात

चांगल्या वागण्यातून घडते चरित्र

गोष्ट लहान, मोठा अर्थ-शिल्पा अष्टमकर   “माणसाच्या आयुष्यात ज्ञान, संपत्ती, पद किंवा प्रसिद्धी यांना महत्त्व

स्वातंत्र्याची किंमत...

कथा-रमेश तांबे   एक होतं माकड. अंगानं होतं राकट. एका जंगलात राहायचं, ताजी ताजी फळं खायचं. झाडावर राहायचं, झाडावरच