फळांची सभा : कविता आणि काव्यकोडी

एकदा फळांची, भरली होती सभा
राजा हापूस आंबा, दिमाखात उभा
म्हणाला एकेकाने,
सांगा तुमचे नाव
सांगा तुमचे गाव,
सांगा तुमचा भाव

संत्र म्हणे मी नागपूरचा, मला नाही तोड
स्वादाने कधी आंबट, रसदार आणि गोड
लिंबाचाच नातेवाईक,
मी आहे बरं
नारंगीही मलाच,
हाक मारतात खरं

केळं म्हणे मी वसईचा,
खायला आहे मस्त
काहीजण एक डझन,
एका वेळी करी फस्त
शरीराला धष्टपुष्ट,
करतो मी खास
सालीपासून माझ्या ,
जपा तेवढं बास

फणस मी कोकणचा,
ढेरपोट्या म्हणतात सारे
पोटात माझ्या आहेत, खूप खूप गरे
काटेरी अंग तरी, आतून फार गोड
कापा असो, बरका असो, मला नाही तोड

कलिंगड म्हणे मी अलिबागचा,
माझी एकच बात
वरून मी जरी हिरवा, पण लालेलाल आत
उन्हाळ्यात हमखास मी, भेटायला येतो
खाईल त्याला पोटभरून, थंडावा देतो

आंबा म्हणे थांबा आता, घाई नका करू
उरलेल्यांची ओळख, उद्या होईल सुरू
विश्रांतीची वेळ माझी,
बसतो आता अढीत
सभा संपली, घरी पळा,
तुम्हीही बसा गाडीत

काव्यकोडी - एकनाथ आव्हाड


१) महाराष्ट्र आरोग्य
विज्ञान विद्यापीठ
यशवंतराव चव्हाण
मुक्त विद्यापीठ

चलनी नोटांचा
छापखाना येथे
प्रसिद्ध, धार्मिक
ठिकाण हे कोणते?

२) गुगामल अमरावतीला
पेंच नागपूरला
मुंबईला संजय गांधी
ताडोबा चंद्रपूरला

राष्ट्रीय उद्यानाचा
दर्जा यांना बरं
गोंदियातील उद्यानाचे
नाव काय खरं?

३) भगवंताला वाहतात
केसांतही खोवतात
काहीजण गुलकंद,
अत्तरही करतात

दुसऱ्यांच्या आनंदात
तो मानी सुख
काट्यात राहून कोण
दिसे हसतमुख?

उत्तर -

१) नाशिक
२) नवेगाव
३) गुलाब 
Comments
Add Comment

व्हिलन

प्रतिभारंग : प्रा. प्रतिभा सराफ अचानक एखादी बातमी वाचायला मिळते. ती बातमी अख्खा दिवस तुमच्या डोक्यात घोळत राहते.

पेरावे तसे उगवते

गोष्ट लहान, मोठा अर्थ : शिल्पा अष्टमकर पेरावे तसे उगवते” ही एक जुनी, पण तितकीच सत्य आणि प्रभावी मराठी म्हण आहे. या

जिद्द

कथा : रमेश तांबे रस्त्याच्या कडेला एक शाळकरी मुलगा वजन काटा घेऊन बसला होता. काट्यावर दोन रुपये असा कागद लावला

दिवस आणि रात्र लहान-मोठे का असतात?

कथा : प्रा. देवबा पाटील सीता व नीता रोजच संध्याकाळी शाळा सुटल्यावर, घरी आल्यावर त्यांच्या प्राध्यापक मावशीला

मोठी त्याची सावली

गोष्ट लहान, मोठा अर्थ : शिल्पा अष्टमकर “मोठी त्याची सावली” म्हणजे एखाद्या व्यक्तीचे व्यक्तिमत्त्व, कार्य, विचार

डबक्यातला बेडूक

प्रतिभारंग : प्रा. प्रतिभा सराफ माझ्या माहितीप्रमाणे आपण सर्वांनीच कधीतरी आपल्या घरात किंवा शाळेत एक कथा ऐकलेली