ताई आमची भारी - कविता आणि काव्यकोडी

मला आई देते
रोज एकच लाडू
ताईला लाडू दोन
वर दुधाचा गडू


आईने आणली मला
वही फक्त एक
ताईला मात्र आणल्या
वह्या सुंदर अनेक


आई म्हणते पुरे
एकच पेरू तुला
चार पेरू मोठे मात्र
देते ती ताईला


आईने खेळायला मला
आणली मोटार भारी
ताईला आणल्या चक्क
पाच नव्या मोटारी


आई म्हणते गळ्यात
माझ्या एकही नको माळ
ताईला मात्र म्हणते
तू चार माळा घाल


आई म्हणते मला
ताई तुझ्यापेक्षा मोठी
जास्त तिला देण्यात
कसली आलीय खोटी


एक अनेक यावरून
वाद नसतोच घरी
खरं सांगू का तुम्हाला
ताई जगात भारी !



काव्यकोडी - एकनाथ आव्हाड


१) कंदांची, पानांची,
देठांचीसुद्धा भाजी
पानांच्या वड्या खाण्यात
सारेच आहेत राजी


पानांवर पाणी याच्या
थांबत नाही बरं
सांगा या पानांचं
नाव काय खरं?


२) पीठ, मैदा, रवा,
याचा करतात तयार
याच्यापासून पक्वान्नही
बनवतात फार


हिरव्या लोंब्या शेकून
हुरडा याचा खातात
चपातीच्या पिठासाठी
गिरणीत काय नेतात?


३) कांद्याच्या सोबतीला
नेहमीच असतो
फराळाच्या पदार्थांत
मिरवताना दिसतो


याला खाऊन माणसं
होई गोलमगोल
डोक्यात कोण भरलं की
चिडून जातो तोल?



उत्तर -


१) अळू
२) गहू
३) बटाटा

Comments
Add Comment

संघटितपणा

- गोष्ट लहान, मोठा अर्थ; शिल्पा अष्टमकर मानवी जीवनात यश मिळवण्यासाठी अनेक गुणांची आवश्यकता असते. त्यापैकी

नाण्याची दुसरी बाजू

- प्रतिभारंग; प्रा. प्रतिभा सराफ आजकालची पिढी म्हणजे...!” एक माणूस तावातावाने बोलत होता. त्याच्या बाजूला बसलेला

माझा वाचन छंद

- कथा; रमेश तांबे माझं बालपण मुंबईतल्या एका कोळीवाड्यात गेलं. तिथं मिलमध्ये काम करणाऱ्या लोकांची प्रामुख्याने

नद्यांचा उपयोग

- विज्ञानकथा; प्रा. देवबा पाटील मित्रमंडळींना शिवम आनंदाने माहिती सांगत होता. “नदीच्या प्रवाहात भोवरे कसे तयार

सरकारी योजना

- प्रतिभारंग; प्रा. प्रतिभा सराफ एका वर्तमानपत्रात एक बातमी वाचली, की पोलीस पथकाने मालाडच्या एस. व्ही. रोडवरून

पहिले बक्षीस

- कथा; रमेश तांबे मला आठवतंय मी त्यावेळी साधारण सहावी-सातवीत शिकत असेन. मी महापालिकेच्या शाळेत होतो. आम्ही ज्या