मिरचीपुराण : कविता आणि काव्यकोडी

वावरातून आले थेट
मी घरची ना दारची
मी लवंगी मिरची
आहे कोल्हापूरची


घरच्या घरी वाळवून
कुटून ठेवतात मला
तिखट हवं तेव्हा
मग येते मी कामाला


खात्री देत नाही मी
विकतच्या मसाल्याची
पोट बिघडलं तुमचं की
बोलणी आम्ही खायची


भाजीत माझा नेहमी
उपयोग होतो खास
माझा बनवलेला ठेचा
झणझणीत झकास


आधी असते हिरवी
नंतर होते लाल
जपून खा मला
नाही तर होतील हाल


जहाल म्हणूनच मला
ओळखतो सारा गाव
मिठासोबत माझेच
अहो, घेतात सारे नाव



काव्यकोडी - एकनाथ आव्हाड


१) कच्च्याची लागते
आंबट फोड
पिकल्यावर होतो
मधुर गोड


रस याचा पिऊन
एकदा तरी पाहा
फळांचा राजा
कोण बरं हा?


२) पाय याचे बारीक
डोक्यावर तुरा
पावसाला झेलून
तो फुलवी पिसारा


नाच त्याचा पाहून
रान सारे डोले
म्याओ म्याओ करून
कोण बरं बोले?


३) गरगर फिरून
दमत कसे नाही
स्वतःसोबत इतरांना
पळवत राही


तीन चमचे बारा वाट्या
त्याच्याकडे असे
वेळेचा हिशोब
कोण सांगताना दिसे?



उत्तर -


१)आंबा


२) मोर


३) घड्याळ

Comments
Add Comment

संघटितपणा

- गोष्ट लहान, मोठा अर्थ; शिल्पा अष्टमकर मानवी जीवनात यश मिळवण्यासाठी अनेक गुणांची आवश्यकता असते. त्यापैकी

नाण्याची दुसरी बाजू

- प्रतिभारंग; प्रा. प्रतिभा सराफ आजकालची पिढी म्हणजे...!” एक माणूस तावातावाने बोलत होता. त्याच्या बाजूला बसलेला

माझा वाचन छंद

- कथा; रमेश तांबे माझं बालपण मुंबईतल्या एका कोळीवाड्यात गेलं. तिथं मिलमध्ये काम करणाऱ्या लोकांची प्रामुख्याने

नद्यांचा उपयोग

- विज्ञानकथा; प्रा. देवबा पाटील मित्रमंडळींना शिवम आनंदाने माहिती सांगत होता. “नदीच्या प्रवाहात भोवरे कसे तयार

सरकारी योजना

- प्रतिभारंग; प्रा. प्रतिभा सराफ एका वर्तमानपत्रात एक बातमी वाचली, की पोलीस पथकाने मालाडच्या एस. व्ही. रोडवरून

पहिले बक्षीस

- कथा; रमेश तांबे मला आठवतंय मी त्यावेळी साधारण सहावी-सातवीत शिकत असेन. मी महापालिकेच्या शाळेत होतो. आम्ही ज्या