Poem and riddles : फसलेला बेत कविता आणि काव्यकोडी


  • कविता : एकनाथ आव्हाड


ठरवले मी या रविवारी, आरामात उठणार
घड्याळाच्या काट्यावर, मुळीच नाही पळणार

बिछान्यात शिरून, मनसोक्त लोळणार
मैदानावर सुद्धा मी, हवे तेवढे खेळणार

बागेतल्या गुलाबांशी, गप्पाही मारणार
तबला, पेटी, गाण्यात, मस्त रंग भरणार

रविवारचे हे बेत सारे, मीच केले पास
रविवार हा असेल माझा, एकदम झकास!

पण रविवार उजाडला, मोठ्या नाखुशीने
पाहुणे झाले हजर, सकाळच्याच गाडीने

घाई, गडबड आवाजाने, घर गेलं भरून
झोप माझी पळाली, बसलो डोकं धरून

पाहुण्यांची सरबराई, करण्यात वेळ गेला
बेत माझे सारेच, अहो, पडले बाजूला

पाहुण्यांचं बोलणं ऐकून, मी तर चक्रावलो
म्हणे, ‘आज रविवार, म्हणून मुद्दामच आलो.’

काव्यकोडी : एकनाथ आव्हाड


१) शहराच्या अपुऱ्या जागेसाठी
लोक पर्याय शोधतात
शहरापासून दूर दूर
वस्ती करू लागतात

कालांतराने अशी वस्ती
विस्तारत जाते
त्यातूनच सांगा मग
कुणाची निर्मिती होते?

२) मथुरा, उज्जैन, वाराणसी,
जयपूर आणि दिल्ली
खगोलीय वेधशाळांची
निर्मिती येथे झाली

खगोलशास्त्राचा येथे
अभ्यास होतो उत्तम
या खगोलीय वेधशाळांचे
नाव सांगा पटकन?

३) पावसाचे थेंब ढगात
जेव्हा थोपवले जातात
तेव्हा ते थेंब गारांमध्ये
रूपांतरित होतात

मोठ्या गारांसह जेव्हा
पाऊस पडतो मुसळधार
हा सांगा वृष्टीचा
कोणता बरं प्रकार?
उत्तर -
१) उपनगर
२) जंतरमंतर
३) ढगफुटी

eknathavhad23 @gmail.com
Comments
Add Comment

व्हिलन

प्रतिभारंग : प्रा. प्रतिभा सराफ अचानक एखादी बातमी वाचायला मिळते. ती बातमी अख्खा दिवस तुमच्या डोक्यात घोळत राहते.

पेरावे तसे उगवते

गोष्ट लहान, मोठा अर्थ : शिल्पा अष्टमकर पेरावे तसे उगवते” ही एक जुनी, पण तितकीच सत्य आणि प्रभावी मराठी म्हण आहे. या

जिद्द

कथा : रमेश तांबे रस्त्याच्या कडेला एक शाळकरी मुलगा वजन काटा घेऊन बसला होता. काट्यावर दोन रुपये असा कागद लावला

दिवस आणि रात्र लहान-मोठे का असतात?

कथा : प्रा. देवबा पाटील सीता व नीता रोजच संध्याकाळी शाळा सुटल्यावर, घरी आल्यावर त्यांच्या प्राध्यापक मावशीला

मोठी त्याची सावली

गोष्ट लहान, मोठा अर्थ : शिल्पा अष्टमकर “मोठी त्याची सावली” म्हणजे एखाद्या व्यक्तीचे व्यक्तिमत्त्व, कार्य, विचार

डबक्यातला बेडूक

प्रतिभारंग : प्रा. प्रतिभा सराफ माझ्या माहितीप्रमाणे आपण सर्वांनीच कधीतरी आपल्या घरात किंवा शाळेत एक कथा ऐकलेली