कल्हईवाला

कल्हईवाला : एकनाथ आव्हाड


कल्हईवाला
आला हो आला
कल्हईवाला...
हुशार खूप
जरी दिसे बावळा...

मळकट पोशाख
रुमाल डोक्यावर...
नाना भाषा
त्याच्या ओठावर...

विस्तवावर भांड्यांना
करी तो कल्हई...
त्यावर भरभर
नवसागर फिरवी...

चिमट्याने भांडे मग
बुडवी पाण्यात...
‘चर्र’ आवाज
घुमे आमच्या कानात...

पितळेच्या भांड्यांना
कल्हई अशी करतो...
जुनीपुराणी भांडी
नवी करून देतो...

पाहून सारे मी
सांगतो थाटात...
कल्हईवाल्याच्या
जादू आहे बोटात...



काव्यकोडी : एकनाथ आव्हाड


१) हे पेरून ताजी ताजी
कोथिंबीर मिळते
मुखशुद्धीसाठी याची
डाळ वापरली जाते

मसाल्यांमधला हा
महत्त्वाचा पदार्थ
जिऱ्यासोबत कुणाचं
नाव नेमकं येतं?

२) सरसो का साग सोबत
याचीच खावी भाकरी
पंजाबमध्ये हमखास
मिळणार याची खात्री

चिवडा, पोहे बनवतात
भाजूनसुद्धा खातात
गुजरातीमध्ये कोणाला
‘भुटा’ असं म्हणतात?

३) दुधात विरजण घातल्यावर
नावारूपाला येते
पंचामृतात याचीही
गणना केली जाते
रुचकर, अग्निदीपक
दुधापेक्षाही भारी
पटकन याचे नाव
सांगा कुणीतरी?

उत्तर -
१) धने
२) मका
३) दही

eknathavhad23 @gmail.com
Comments
Add Comment

व्हिलन

प्रतिभारंग : प्रा. प्रतिभा सराफ अचानक एखादी बातमी वाचायला मिळते. ती बातमी अख्खा दिवस तुमच्या डोक्यात घोळत राहते.

पेरावे तसे उगवते

गोष्ट लहान, मोठा अर्थ : शिल्पा अष्टमकर पेरावे तसे उगवते” ही एक जुनी, पण तितकीच सत्य आणि प्रभावी मराठी म्हण आहे. या

जिद्द

कथा : रमेश तांबे रस्त्याच्या कडेला एक शाळकरी मुलगा वजन काटा घेऊन बसला होता. काट्यावर दोन रुपये असा कागद लावला

दिवस आणि रात्र लहान-मोठे का असतात?

कथा : प्रा. देवबा पाटील सीता व नीता रोजच संध्याकाळी शाळा सुटल्यावर, घरी आल्यावर त्यांच्या प्राध्यापक मावशीला

मोठी त्याची सावली

गोष्ट लहान, मोठा अर्थ : शिल्पा अष्टमकर “मोठी त्याची सावली” म्हणजे एखाद्या व्यक्तीचे व्यक्तिमत्त्व, कार्य, विचार

डबक्यातला बेडूक

प्रतिभारंग : प्रा. प्रतिभा सराफ माझ्या माहितीप्रमाणे आपण सर्वांनीच कधीतरी आपल्या घरात किंवा शाळेत एक कथा ऐकलेली