Monday, July 8, 2024
Google search engine
Homeमध्यंतरउमंगजन्मपत्रिकेचा अट्टहास का?

जन्मपत्रिकेचा अट्टहास का?

लग्न आणि जन्मपत्रिका यांचं नातं खूप जुनं आहे. लग्नाच्या विषयात जन्मपत्रिकेचा मुद्दा वर-वधुपक्षाच्या घरातून आपोआपच मांडला जातो. पण खरंच लग्न करण्यासाठी याची गरज आहे का? एकमेकांच्या मनापेक्षा त्यांच्या पत्रिकेतील गुणांना महत्त्व आहे का? पत्रिका न जुळताही लग्न करता येत नाही का? मग जन्मपत्रिका जुळल्याच पाहिजेत, असा हट्ट का? पळून जाऊन प्रेमविवाह करतात ते लोक कुठे जन्मपत्रिका बघण्याच्या नादात पडतात? केवळ ग्रह आणि त्यातले गुण जुळत नाही म्हणून आपल्या जोडीदाराला नाकारणं कितपत योग्य आहे? पुढची पिढी म्हणून या गोष्टीचा कितपत विचार करावा हे मात्र आपल्या हातात असणार आहे.

या विकेण्डला एका प्रसिद्ध एफ. एम. चॅनेलवर लग्न मोडण्याची कारणं कोणती असतात, यावर डायल-इन शो चालला होता. एक एक कारणं एवढी मजेदार होती की खूपच हसू येत होतं. तेवढयात एका श्रोत्याचा फोन आला. त्याचं लग्न मोडण्याचं कारण गंभीर पण जरा टिपिकलच होतं, ते म्हणजे त्यांच्या पत्रिका जुळत नव्हत्या. तो खूपच रडवेल्या सुरात म्हणत होता, ‘मला ती मुलगी खूप आवडली होती. पाहताचक्षणी नजरेत भरली, हुशारही होती आणि संस्कारीही होती. तिला बघण्याच्या एका तासाच्या कार्यक्रमात तिने आम्हा सगळ्यांचं मन जिंकलं. मी तर तासाभरात आमच्या सुखी संसाराची स्वप्नंही रंगवली होती. पण तिसऱ्याच दिवशी पत्रिका जुळत नाही म्हणून आम्हा दोघांच्या घरच्यांनी लग्नाला नकार दिला. माझा कोणीच विचार केला नाही. प्रेमात पडलो आहे मी तिच्या.’

बिच्चारा! तो काय आणि त्याच्यासारखे कितीतरी असतील त्यांचं लग्न याच कारणामुळे मोडलं जात असेल. आपल्याकडे ‘बिग बीं’ना खूप मानतात. पत्रिकेतले ग्रह जुळत नसतानाही ते केवळ प्रेमासाठी ऐश्वर्या-अभिषेकचं लग्न लावू शकतात, मग आपले पालक का नाही? असा खेद बहुतेक तरुण-तरुणांनी त्यावेळी व्यक्त केला होता. असो जरा मूळ विषयाकडे येऊया. आपल्या समाजात जन्मपत्रिका पाहून लग्न करणं ही गोष्ट पूर्वापार चालत आली आहे. पत्रिकेतील मुलाचे आणि मुलीचे किती गुण जुळतात यावर त्यांच्या लग्नाचं भवितव्य ठरवलं जातं. म्हणजे त्यांच्या लग्नाचं भवितव्य हे त्यांच्या हातात नसून ते त्या पत्रिकेवर असतं हे निश्चित!

एक यशस्वी नातं निर्माण करणं हे प्रत्येक जोडीदाराचं कर्तव्य असतं. मग जन्मपत्रिका जुळू द्या किंवा नाही, काहीही फरक पडत नाही. एकमेकांवर खूप प्रेम करणारे, एकमेकांना समजून घेणारे, एकमेकांचा आदर, सन्मान करणाऱ्या दोन व्यक्ती स्वत:च्या मनाने पत्रिका न बघताही लग्न करतात. पत्रिकेत जुळणारे गुण त्यांचं आयुष्य सुंदर बनवत नाही तर त्यांच्यामध्ये असणारा समंजसपणा, आपलेपणा त्यांचं नातं टिकवून ठेवतो. आणि अगदी छत्तीस गुण जुळलेले असतानादेखील संसारात कित्येकांचं पटत नाही, अशीही बरीच उदाहरणं आपल्याकडे आहेत.

मुला-मुलींची एकमेकांची पसंती असेल, त्यांना एकमेकांच्या आवडी-निवडी माहीत असतील तर ठरलेलं लग्न केवळ पत्रिका जुळत नाही म्हणून मोडून टाकणं योग्य नाही. किती मुली किंवा मुलं असेही असतात की सर्वगुणसंपन्न असूनही जन्मपत्रिकेत मंगळदोष आहे म्हणून घरची लोकं त्यांच्या लग्नाला राजी होत नाहीत. मग त्या मुलामुलींच्या भावना, त्यांचं मत यांचा विचारदेखील केला जात नाही.

आजची तरुण पिढी हे सगळं मानत नाही. त्यांना फक्त एवढंच माहीत असतं की त्यांना मिळणारा जोडीदार त्यांच्या आवडी-निवडी जाणून घेणारा, त्यांच्यावर प्रेम करणारा आणि विश्वास ठेवणारा हवा. शेवटी कोणतंही नातं हे विश्वासाच्या वेलीवरच फुलतं, मग लग्नासाठी जन्मपत्रिका जुळल्या किंवा नाही जुळल्या काहीच फरक पडत नाही. शेवटी लग्न टिकवणं हे त्या दोघांवरच अवलंबून असतं. जर दोन व्यक्ती एकमेकांना आवडत असतील, एकमेकांना समजत असतील तर ते नातं नक्कीच टिकणार मग ते टिकवण्यासाठी कोणत्या पत्रिके ची गरज नाही.

आजच्या तरुण पिढीला आपल्याला मिळणारा जोडीदार आपल्या मनासारखा असावा व समजूतदार असावा एवढंच हवं असतं. पण ज्या लोकांची मानसिकता अशी आहे की पत्रिका जुळल्यानंतरच लग्न करणार तर मग त्यांच्या मुलांचं काय, त्या मुलांच्या भविष्याचं काय? पत्रिके तील गुण जुळत नाहीत, पत्रिकेनुसार योग्य तो जोडीदार मिळत नसेल मग त्यांनी आयुष्यभर काय एकटंच राहायचं का आणि एखाद्या वेळी कोणावर प्रेम बसलं आणि पत्रिका जुळल्या नाहीत मग त्यांनी लग्न मोडावं का? आणि त्यांचं पुढचं आयुष्य ते एकटेच जगणार का. त्यातच आपल्या समाजामध्ये पत्रिका जुळली नाही की मुलीलाच दूषणं लावण्याची वाईट प्रवृत्ती आहे. त्यामुळे अशा जुळवाजुळवीच्या प्रकारात मुलीचा नाहक बळी जातो, याचा विचार केला गेला पाहिजे.

यातली चांगली गोष्ट म्हणजे, आजची तरुण पिढी याला विरोध करू लागली आहे. पण ज्यांना याविरुद्ध आवाज उठवता येत नाही, त्यांचं मात्र आयुष्यभरासाठी नुकसान होतं. जन्मपत्रिका जुळत नाही म्हणून एखाद्याचं जीवन उद्ध्वस्त करणं हे योग्य नाही. या आधुनिक युगासोबत विचारही बदलायला हवेत. आधुनिकीकरण फक्त राहणीमान, कपडे, खाणं यातच नाही तर आपल्या विचारातही रुजवणं तेवढंच महत्त्वाचं आहे. किमान त्यामुळे तरी समाजातल्या अनेक तरुण-तरुणींना आपलं आयुष्य आपल्या आवडीच्या जोडीदारासोबत जगता येईल.

तुमचा विवाह कसा झाला?

तुमचा विवाह कुंडली जुळवून झाला की न जुळवता? पत्रिका न बघता झाला असेल तर तुमचं त्यामुळे काही अडलं का? त्याबाबत तुमचे काय अनुभव आहेत? ते आम्हाला जरूर कळवा. निवडक अनुभवांना आम्ही प्रसिद्धी देऊ.

आमचा पत्ता – 

उमंग, प्रहार कार्यालय,

वन इंडिया वयक्स सेंटर,

ज्युपिटर मिल कंपाउंड,

एलफिन्स्टन, मुंबई १३

फॅक्स नं – ४०९६९९००/ ६१२३९९६६

संकेतस्थळ : feature@prahaar.co.in

RELATED ARTICLES

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here

- Advertisment -
Google search engine

Most Popular

Recent Comments

राजेंद्र डोरले on सोरायसिस बरा होऊ शकतो!!
राजेंद्र डोरले on सोरायसिस बरा होऊ शकतो!!
मुकुंद बालाजी जाधव on हळद शेती करूया; श्रीमंत होऊया!
हेमंत तुळशीराम म्हस्के. on विकासाची नवी संधी : बटेर पालन
राजेश सावंत on वा रे सत्ताधीश
उढाणे अमोल दिनकर on विधान परिषद प्रश्नोत्तरे
राम आप्पा यमगर on संपर्क
कमलकांत देशमुख on .. तर तक्रार कुठे करायची?
Harshada maruti kulkarni on संदेसे आते थे..
शिवाजी वटकर on कविता म्हणजे काय?
Deepti jadhav on संपर्क
बाळासाहेब सुखदेव बो-हाडे on घरच्या घरी फायदेशीर व्यवसाय
राज कालापाड on कविता म्हणजे काय?
अमोल वसंतराव कुर्जेकर रा ,मंगलादेवी ता . नेर .जि . यवतमाळ on संपर्क
तुळशीदास धांडे on घराचं नामकरण..
Kunal Someshwar Kamble on भारत बंदला हिंसक वळण- मध्य प्रदेशातील ग्वालिअर आणि मुरैना येथे झालेल्या हिंसाचारात ४ जणांचा मृत्यू, मध्य प्रदेशमधील मुरैना येथे एका युवकाचा मृत्यू; राज्यातील काही भागांमध्ये संचारबंदी, ग्वाल्हेरमध्ये झालेल्या हिंसाचारात १९ जखमी, दोघांची प्रकृती चिंताजनक, राजस्थानमधील बाडमेरमध्ये आंदोलनकर्त्यांनी वाहनांना आग लावली. मध्य प्रदेश, राजस्थानमधील काही जिल्ह्यांमध्ये इंटरनेट सेवा उद्या सायंकाळपर्यंत बंद, मेरठमध्ये बंदला हिंसक वळण; आंदोलनकर्त्यांनी वाहनांना आग लावली, नागपुरमध्ये आंदोलकांनी इंदोरा चौकात बसला आग लावली, जालना येथे दलित संघटनांनी पुकारलेल्या भारत बंद दरम्यान अंबड चौफुलीजवळ एसटीसह एका जीपच्या काचा फोडल्या.
बाळासाहेब सिताराम धुमाळ on आमच्या बद्दल
नवनाथ विष्णू म्हेञे on अपंगांच्या नावाने..
स्वप्नील चीचोलकर on शाळेच्या सुखद आठवणी
सुशांत सुरणकर on अभिजात भाषा
Sangam polkamwad on आळशी मांजर
Sawle Dnyaneshvar motiram sawal on सर्वश्रेष्ठ देहदान
आळंदे रघुनाथ शंकर. मु. पो. ता. राधानगरी (कोल्हापुर) on शिक्षकांचे पगार होणार ‘ऑफलाईन’
santosh shingade on संपर्क
PRASHANT B SONTAKKE on संपर्क
Vinayak Sarvanje on संपर्क
Rohit Jadhav on संपर्क
श्रीकांत ओक, उर्फ ओक काका सिंहगड रोड, पर्वती, पुणे-30 on प्राचीन गोंडवन महाखंडाचे कोडे उलगडले
दत्ताराम प्रकाश गोरीवले on दृष्टिहिनांची काठी तंत्रज्ञान
ravindra gawade on संपर्क
..प्रकाश जोशी on तेहतीस कोटी देव कोणते?
..प्रकाश जोशी on तेहतीस कोटी देव कोणते?
प्रा. विठ्ठलराव भि. ख्याडे (बारामती) on भटक्या कुत्र्यांची दहशत कायम
शिवाजी उत्तमराव पवार on सदाभाऊंची ‘रयत क्रांती संघटना’
Vitthalrao B. Khyade on संपर्क
Adinath Kinge on दगडफूल
महाराष्ट्र डिजिटल सेवा केंद्र on हेल्पलाइन
Vitthalrao B. Khyade on संपर्क
Vitthalrao B. Khyade on संपर्क
Narendra rathod on Aashish Kataria
Yogesh Bhati on भयाचे भूत..
Rahul on E-Book
Satish Pakhre on NEW LIVE SCORECARD 1
जितेंद्र शांताराम म्हात्रे on उत्तम मार्गदर्शन गरजेचे
SALMAN KHAN on संपर्क
विवेक प्रदिप भोसले on नेमबाजी प्रशिक्षण
Uday Nagargoje on ५१ मध्ये ७
vikas mayekar on मूक मोर्चा
अशोक भेके on RSS NEWS
LAXMAN NAMADEV GAVADE on आमच्या बद्दल
LAXMAN NAMADEV GAVADE on आमच्या बद्दल
भाई, लय भारी!!! भाई जोरात, बाकी सगळे भ्रमात!!!!! on चिपळुणातील राष्ट्रवादीचे सर्वाधिकार रमेश कदम यांच्याकडे!
अशोक भेके on महात्मा…
अशोक जी मांजरे on संपर्क
कुवर सुनिल वेच्या on सातबारा : आपल्या मोबाईलमध्ये..
अशोक भेके on आमच्या बद्दल
अशोक भेके on संपर्क
mahesh kadam on रामघळ
LAXMAN NAMADEV GAVADE on आमच्या बद्दल
KVRaman on Advertise with us
KVRaman on Advertise with us
श्रीकांत धर्माळे on दातेगड ऊर्फ सुंदरगड
भारती बिबिकर on भूरीभद्रेचे परोपकार
LAXMAN NAMADEV GAVADE on आमच्या बद्दल
शहाजी भोसले on प्रचितगडाची प्रचिती
Amit Avikant Jadhav on आमच्या बद्दल
DATTATRAY KADAM PLEASE GIVE AHOME TO GIREENI KAMGAR EMERJENCY on घरांची ९ लाख किंमत कामगार भरणार कुठून?
SAMBHAJI BHOITE on अनुभव
भारती बिबिकर on भुजंगासन
भारती बिबिकर on एकटेपणाची सल
भारती बिबिकर on वास्तवादी अभिनेता
गजानन किशनराव पिंपळगावकर on अपंगांच्या नावाने..
rajesh on संपर्क
Mahesh on संपर्क
सौ. अनिता पाटील on उद्योग करायचाय, पण कोणता?
anil rangankar on फसवणूक
Uday Tayshete on भीषण आग..
bipin b bagwe on आज टिप ऽऽर!
सुनिल गुरव on Live Score Card
राजेश पां मालवणकर. on दत्तकांचे अनाथालय!
राजेश पां मालवणकर. on दत्तकांचे अनाथालय!
श्याम कुवळेकर on पैसा झाला मोठा!
sachin jawanjal on संपर्क
Siddhartha Patil on संपर्क
रविंद्र सोनवणे on पाण्याचा वापर जरा जपून..
रविंद्र सोनवणे on पाण्याचा वापर जरा जपून..
भारतीय शस्त्रे हा ऍक मुलभुत पाÀ€à¤¯à¤¾ आहे on भारतीय संरक्षण सिद्धता मजबूत
विजय कुडतरकर on माझी आई
ऋषिकेश पवार on थांबा, २५ वर्षे!
राम मनजुळे on वाँटेड बायको नंबर १
chandrakant raulwar on बोलबच्चन मोदी
विद्याधर पोखरकर on आविष्कार शोधणार नाटककार!
anil surwase on संपर्क
अभिमन्यू यशवंत अळतेकर on मुस्लिम असल्याने नोकरी नाकारली
anil rangankar on वैशाख वणवा
prabhakar pawar on आजोळचे दिवस
rajesh on संपर्क
leenal gawade on संपर्क
anil rangankar on कचरा नकोच!
Trupti Rane on मनातलं
श्री. दत्तात्रेय मस्के on संपर्क
भास्करराव यमनाजी नरसाळे on शिवसेनेवर कसा विश्वास ठेवायचा?
Trupti Rane on मनातलं
Prachi K on मनातलं
मुबादेवी दागीना बाज़ार एसोसिएशन on उत्सवांतील गोंगाट थंडावणार!
SHRADDHA on मनातलं
Rajeev Atmaram Rale on पारधीचे पोस्त
Trupti Rane on मनातलं
Trupti Rane on मनातलं
rajani kulkarni on मनातलं
rohini joshi on मनातलं
rajesh on संपर्क
Ganesh Shetgaonkar on संपर्क
Suhas Ramchandra Keer on खाकीला डाग!
Shubhangi bhargave on अच्छा लगता है
Ajay Godbole on Prahaar Smartkey Solution
गणेश शिवराम घाणेकर on रघुराम राजन ‘गव्हर्नर ऑफ इयर’
पुंडलिक कोलम्बकर on आमच्या बद्दल
Paresh baba on सिगारेट
raghunath pawar on Prahaar Smartkey Solution
चंद्रशेखर दत्तात्रय पिलाणे on संस्कृतीचे भक्कम शिलेदार वीरगळ
भात मळणी मशिन on भातझोडणी झाली सोपी
rahul on गु-हाळ
mandaar gawde on जिंकणारच!
Apurva Oka on पाणी
नीलेश यशवंत केळकर . on होय, माझा पराभव झाला!
Chitra Bapat on पाणी
Nitin Shrikant Parab on जिंकणारच!
SANDIP PASHTE on जिंकणारच!
Suhas Ramchandra Keer on चमकेशगिरी
अर्चना तेलोरे on जीवघेणा आगाऊपणा
प्रथमेश मिलिंद कुलकर्णी on रुपक त्रिपुरारी पौर्णिमेचे
Reena patil on दहीहंडी
हेमंतकुमार दिक्षित on वैरीण वाटे टेप
Siddhesh T. Bavkar on वाघ तो वाघच
विद्याधर बबन पोखरकर on पाऊस हसतो आहे!
Sachin Ambadas Dabhade on स‘माज’
दिनेश गांवकर/विजय भालेकर on माझ्या जन्मभूमीतच माझा पराभव!
Prakash Dalvi on विजय सलामी
#‎प्रहारन्यूज‬ Sabse FAST NEWS on एक रुपयात पाणी
madhuri onkar vartale on नाच रे मोरा…
मनोज कापडे on फॅमिली फार्मिग
dattaram gandhare on रेल्वे ठप्प
JAIDEEP SAWANT on “सिंग साहब
Sunil Patil on ऊस पेटला
किशोर कुलकराणी on साक्षरता ‘म मराठी’ची!
madhuri vartale on पेन स्टॅण्ड
प्रा. बालाजी शिंदे ,नेरूळ on श्रीलंकेत उभारणार डॉ. आंबेडकर भवन
प्रबोध मधुकर माणगावकर, कोलशेत, ठाणे on हॅटट्रिक करणार!
कमलाकर दत्तात्रेय गुर्जर on कोकण रेल्वेचे डबे वाढवा!
कमलाकर गुर्जर, कळवा on भाजीविक्रीत दलाल नकोत !
कमलाकर गुर्जर, कळवा on मरण स्वस्त! जगणे महाग!!
Dinesh Dhanawade on आनंदाची चाळ
प्राची गुर्जर, कळवा on जबाबदारी सर्वाची
प्राची गुर्जर, कळवा on ‘राव’डी मागणी!
ज्ञानेश एकनाथराव (नाना) कणसे on ‘राव’डी मागणी!
प्राची गुर्जर, कळवा on शिक्षणाचे वाजले बारा!
राजेश्वरी सावंत on मुसळधार..!..बेहाल..!!
Vinod Raje on महाकुंभ
विकास वि. देशमुख on औषध विक्रेत्यांची मनमानी
दीपक पाटणे on ♥♥ साथ ही तुझी…♥♥
अभिषेक सावंत on ♥♥ साथ ही तुझी…♥♥
तेजस्विनी मोरे on ♥♥ साथ ही तुझी…♥♥
रवींद्र खैरनार on सैतानाचा बाप
एक सांताकृझवासी on एसीपी वसंत ढोबळे यांची बदली
समीर कारखानीस, मुंबई. on दोन भारतीय सैनिकांचा शिरच्छेद
समीर कारखानीस, मुंबई. on …तर परिणाम वाईट होतील
पवनकुमार बंडगर on आता तरी… जागे व्हा!
amit padwal on सुखोई सफर
समीर, मुंबई on कसाब फासावर
प्रहार प्रतिनिधी on ऑस्करची ‘बर्फी’ आंबट