जर तुम्ही जंगलात किंवा डोंगराळ भागात असाल आणि अचानक तुम्हाला कुत्र्यासारखा भुंकण्याचा आवाज ऐकू आला तर घाबरण्याची गरज आहे, कारण तो कुत्रा नसून 'भुंकणारा हरीण' असू शकतो, जो शिकार देखील करतो.
गुजरात सरकारच्या वन विभागाच्या मते, भुंकणारा हरीण हा लहान पण अत्यंत सावध आणि मनोरंजक प्राणी भारतीय जंगलांचा एक खास भाग आहे. कोकणात याला भेकर असे म्हणतात तर इंग्लिशमध्ये या प्राण्याला 'बार्किंग डिअर' असे म्हणतात.
भेकराचे दात तीक्ष्ण असतात जे त्याला आपल्या शिकारीसाठी उपयुक्त ठरतात. भेकराला भारतीय मुंटजॅक असेही म्हणतात. बार्किंग डिअर हे २० ते ३० इंच उंच आणि फक्त २२-२३ किलोग्रॅम वजनाचे असते. नरांना लहान शिंगे असतात, क्वचितच त्यांची लांबी ५ इंचांपेक्षा जास्त असते. त्यांच्या कपाळाचा आकार लहान असतो.
प्रौढ नर भेकराचा रंग तपकिरी किंवा राखाडी असतो. त्यांच्या वरच्या जबड्यात चांगले विकसित झालेले लांब, तीक्ष्ण दात असतात. हे दात शिकार पकडण्यासाठी, शत्रूंशी लढण्यासाठी आणि अन्न गिळण्यासाठी वापरले जातात. भुंकणारे हरण हे सर्वभक्षी असतात. ते गवत, पाने, कोवळ्या कळ्या, फळे, बिया, साल आणि डहाळ्या खातात, तसेच पक्ष्यांची अंडी, तर लहान प्राणी देखील खातात. गुजरातच्या जंगलात ते सहज दिसतात. दक्षिण भारतातही ते दिसतात.
या हरणांना धोका जाणवला की ते कुत्र्यासारखे मोठ्याने भुंकतात. कधीकधी हे भुंकणे एका तासापेक्षा जास्त काळ टिकू शकते. पूर्वी लोक असे मानत होते की ते प्रजनन काळात संवाद साधण्यासाठी किंवा इशारा देण्यासाठी भुंकायचे.
हे हरीण बहुतेकदा एकटे, जोड्यांमध्ये किंवा लहान कुटुंबांसह राहतात. ते दिवसा आणि रात्री दोन्ही सक्रिय असतात. ते जंगलात, गवताळ प्रदेशात, झुडुपांमध्ये आणि हिमालयाच्या उतारावर देखील आढळतात. ते पाण्याच्या स्रोतापासून दूर जात नाहीत. बार्किंग डिअर भारतासह बांगलादेश, नेपाळ, श्रीलंका, पाकिस्तान, चीन आणि इतर अनेक देशांमध्ये आढळून येतात.
