दातांची बात 

काव्यकोडी : एकनाथ आव्हाड


सुरुवातीला येतात
दुधाचे दात
हसता खेळता
ते पडून जातात

नंतर येतात ते
कायमचे दात
बत्तीस जणं मग
मिळून राहतात

हसतील त्याचे म्हणे
दिसतील दात
नका बसू कुणावर
दात ओठ खात

वय वाढलं की,
दात लागतात गळू
तोंडाचं बोळकं
सांगतंच हळू

आमच्या आजीची
बात आहे न्यारी
दातांची कवळी लावून
हसते जाम भारी.

म्हणते कशी आम्हाला
मुलं तुम्ही गुणी
दाताच्या कण्या करायला
लावू नका कुणी?
Comments
Add Comment

भुकेलेल्यांना अन्न न दिल्यास...

महाभारतातील मोतीकण ; भालचंद्र ठोंबरे पद्म पुराणातील एका कथेनुसार, वनवासात असताना प्रभू श्रीराम एकदा अगस्ती

चिरतरुण...

संवाद ; गुरुनाथ तेंडुलकर अलीकडेच मी एक व्हिडीओ पुन्हा एकदा नव्याने पाहिला. जग‌द्विख्यात गायिका आशा भोसले

‘रूक जा रात, ठहर जा रे चंदा...’

नॉस्टॅल्जिया ; श्रीनिवास बेलसरे पूर्वी अनेक सिनेमा असे निघाले की त्यांनी प्रेक्षकांना ढसढसा रडवले होते. त्याची

धीर धरी...

आनंदी पालकत्व ; डाॅ. स्वाती गानू टीनएजर्स मुलांना संयम कसा शिकवाल? संयम हा एक चांगला गुण आहे, मात्र तो जन्मतःच

आत्मप्रतिष्ठेचं भान

स्मृतिपटल; अनिल तोरणे कोणत्याही गोष्टीचा कैफ प्रमाणाबाहेर चढणे केव्हाही अनिष्टच ठरते. गतकाळातील एका

सुरक्षित उत्पादने, आश्वस्त ग्राहक

ग्राहक दिन ; स्नेहल नाडकर्णी माणसाचं समाधान वाढण्याऐवजी अपेक्षा वाढतात तेव्हा तो अधिक भौतिक सुखं मिळवण्याच्या