काव्यकोडी

एकनाथ आव्हाड


गुरुजी


गुरुजी आमचे रोजच
फळ्यावर लिहायचे सुविचार
म्हणायचे सुविचारासारखा
मुलांनो हवा आचार

आधी करावे, मग सांगावे
असेच वागत जावे
नशिबापेक्षा मेहनतीलाच
अधिक आपले मानावे

अहंकाराचा कधीही
वारा लागू न द्यावा
कर्मावरच पुरता आपला
विश्वास ठेवावा

समस्या म्हणजे संधींचे
असते नवे रूप
स्वप्न पूर्ण करण्यासाठी
मेहनत करावी खूप

अडचणींचा सामना करणे
हे यशाचे प्रवेशद्वार
स्वतःवर विश्वास ठेवा
स्वप्नं तुमची होतील साकार

रोजच नवा दिवस
रोजच नवा सुविचार
सुविचारांमधील अर्थाचे
समजून घ्यावे सार

गुरुजी म्हणती सुविचारांना
द्यावी कृतीची जोड
कर्तव्याची फळे नेहमीच
लागत असतात गोड

 

काव्यकोडी


१) कुत्र्यासारखे तोंड
शेपूट झुपकेदार
शिकारीच्या शोधात
रात्री फिरतो फार

संस्कृतमध्ये याला
‘जंबूक’ सारे म्हणतात
‘कुँई कुँई’ आवाजात
कोण ओरडतात?

२) मागचे पाय कमकुवत
नसतो त्यात दम
जबडा मात्र या प्राण्याचा
असतो खूप भक्कम

दुसऱ्यांच्या शिकारीवर
जगणारा हा प्राणी
या प्राण्याचे नाव
लवकर सांगा कोणी?

३) घराची करतो राखण
गुन्ह्याचा लावतो तपास
अनेकांच्या सोबतीला
असतो बरं हमखास

रंग, रूप, आकार याचा
वेगवेगळा असतो
इमानदार प्राणी म्हणतात
कोण बरं दिसतो?

उत्तर -
१) कोल्हा
२) तरस
३) कुत्रा 

eknathavhad23 @gmail.com
Comments
Add Comment

व्हिलन

प्रतिभारंग : प्रा. प्रतिभा सराफ अचानक एखादी बातमी वाचायला मिळते. ती बातमी अख्खा दिवस तुमच्या डोक्यात घोळत राहते.

पेरावे तसे उगवते

गोष्ट लहान, मोठा अर्थ : शिल्पा अष्टमकर पेरावे तसे उगवते” ही एक जुनी, पण तितकीच सत्य आणि प्रभावी मराठी म्हण आहे. या

जिद्द

कथा : रमेश तांबे रस्त्याच्या कडेला एक शाळकरी मुलगा वजन काटा घेऊन बसला होता. काट्यावर दोन रुपये असा कागद लावला

दिवस आणि रात्र लहान-मोठे का असतात?

कथा : प्रा. देवबा पाटील सीता व नीता रोजच संध्याकाळी शाळा सुटल्यावर, घरी आल्यावर त्यांच्या प्राध्यापक मावशीला

मोठी त्याची सावली

गोष्ट लहान, मोठा अर्थ : शिल्पा अष्टमकर “मोठी त्याची सावली” म्हणजे एखाद्या व्यक्तीचे व्यक्तिमत्त्व, कार्य, विचार

डबक्यातला बेडूक

प्रतिभारंग : प्रा. प्रतिभा सराफ माझ्या माहितीप्रमाणे आपण सर्वांनीच कधीतरी आपल्या घरात किंवा शाळेत एक कथा ऐकलेली