काव्यकोडी

एकनाथ आव्हाड


डोंबाऱ्याचा खेळ
आज या गावाला,
तर उद्या त्या गावाला
डोंबाऱ्याचा खेळ आला
चला जाऊ पाहायला


ढोलकीचा आवाज
कानावर जेव्हा पडतो
छोटासा पोरगा
दोरीवर मग चढतो


छान धरतो ठेका
तो ढोलकीच्या तालावर
रस्त्यावर चालावे तसा
सहज चाले दोरीवर


केवढे थरारक खेळ
नवे नवे तो दाखवतो
अंगावर येतो काटा
थरकाप जिवाचा उडतो


पोटाची खळगी भरण्या
होई जिवावर उदार
चार पैसे मिळवून
उचले कुटुंबाचा भार


जगण्यासाठी गावोगावी
नाचतो हा डोंबारी
डोंबाऱ्यांच्या पोराला आता
शाळाच देतेय उभारी



१) हात नाही, पाय नाही
लांबीने छोटा-मोठा
त्याला पाहताच अंगावर
सरसरून येतो काटा


शेतकऱ्यांच्या मित्राचे
एक नाव भुजंग
नागमोडी आकारात
कोण सरपटतो सांग?


२) स्वभावाने भित्रा
पळण्यात चपळ
शत्रू दिसताच
लगेच काढे पळ


दिसायला सुंदर
जंगलात दिसती फार
सांबर, चितळ
हे कोणाचे प्रकार?


३) बगळ्यासारखे
रूप त्याचे असे
पाणथळ जागेत तो
फिरताना दिसे


लांब मान, लांब पाय
चोच देखील लांब
कोणता हा पक्षी
नाव त्याचं सांग?



उत्तर -
१) साप
२) हरीण
३) करकोचा

Comments
Add Comment

व्हिलन

प्रतिभारंग : प्रा. प्रतिभा सराफ अचानक एखादी बातमी वाचायला मिळते. ती बातमी अख्खा दिवस तुमच्या डोक्यात घोळत राहते.

पेरावे तसे उगवते

गोष्ट लहान, मोठा अर्थ : शिल्पा अष्टमकर पेरावे तसे उगवते” ही एक जुनी, पण तितकीच सत्य आणि प्रभावी मराठी म्हण आहे. या

जिद्द

कथा : रमेश तांबे रस्त्याच्या कडेला एक शाळकरी मुलगा वजन काटा घेऊन बसला होता. काट्यावर दोन रुपये असा कागद लावला

दिवस आणि रात्र लहान-मोठे का असतात?

कथा : प्रा. देवबा पाटील सीता व नीता रोजच संध्याकाळी शाळा सुटल्यावर, घरी आल्यावर त्यांच्या प्राध्यापक मावशीला

मोठी त्याची सावली

गोष्ट लहान, मोठा अर्थ : शिल्पा अष्टमकर “मोठी त्याची सावली” म्हणजे एखाद्या व्यक्तीचे व्यक्तिमत्त्व, कार्य, विचार

डबक्यातला बेडूक

प्रतिभारंग : प्रा. प्रतिभा सराफ माझ्या माहितीप्रमाणे आपण सर्वांनीच कधीतरी आपल्या घरात किंवा शाळेत एक कथा ऐकलेली