चांदोबाच्या देशात : कविता आणि काव्यकोडी

झाडावर चढू,
आकाशात उडू
ढगांच्या गादीवर,
धपकन पडू

मऊ मऊ ढगांवर,
घडीभर लोळू
चमचम चांदण्याशी,
लपाछपी खेळू

पळणाऱ्या चांदोबाच्या,
मागे मागे धावू
चांदण्यांच्या पंक्तीला,
पोटभर जेवू

चांदोबाशी गोडीनं,
खूप खूप बोलू
घरातल्या गमती,
सांगत चालू

चालून चालून,
दुखतील पाय
चांदोबा बोलेल मला,
“दमलास काय?

बस माझ्या पाठीवर,
फिरायला जाऊ
आकाशगंगा जरा,
जवळून पाहू”

चांदोबाच्या पाठीवर,
पटकन बसू
आकाशात फिरताना,
ताऱ्यांसारखं हसू

काव्यकोडी - एकनाथ आव्हाड


१)जीवनलहरी, विशाखा
वादळवेल, छंदोमयी
काव्यामृताचा आस्वाद
कविता यांची देई

पृथ्वीचे प्रेमगीत
त्यांनीच खरे गायले
नटसम्राट नाटक
कोणी बरं लिहिले ?

२) साप दिसताच
म्हणतात बापरे !
रडला कुणी की
म्हणतात अरेरे!

भावनांच्या रसात
बुडून उभे राही
कोणते हे चिन्ह
लिखाणात येई?

३) तीन कोनांचा
होई त्रिकोण
चार कोनांचा
अर्थात चौकोन

पाच कोनांच्याला
पंचकोन म्हणतो
सहा कोनांच्याचं
नाव काय सांगतो ?

उत्तर -

१) कुसुमाग्रज
२) उद्गारवाचक चिन्ह
३) षटकोन
Comments
Add Comment

व्हिलन

प्रतिभारंग : प्रा. प्रतिभा सराफ अचानक एखादी बातमी वाचायला मिळते. ती बातमी अख्खा दिवस तुमच्या डोक्यात घोळत राहते.

पेरावे तसे उगवते

गोष्ट लहान, मोठा अर्थ : शिल्पा अष्टमकर पेरावे तसे उगवते” ही एक जुनी, पण तितकीच सत्य आणि प्रभावी मराठी म्हण आहे. या

जिद्द

कथा : रमेश तांबे रस्त्याच्या कडेला एक शाळकरी मुलगा वजन काटा घेऊन बसला होता. काट्यावर दोन रुपये असा कागद लावला

दिवस आणि रात्र लहान-मोठे का असतात?

कथा : प्रा. देवबा पाटील सीता व नीता रोजच संध्याकाळी शाळा सुटल्यावर, घरी आल्यावर त्यांच्या प्राध्यापक मावशीला

मोठी त्याची सावली

गोष्ट लहान, मोठा अर्थ : शिल्पा अष्टमकर “मोठी त्याची सावली” म्हणजे एखाद्या व्यक्तीचे व्यक्तिमत्त्व, कार्य, विचार

डबक्यातला बेडूक

प्रतिभारंग : प्रा. प्रतिभा सराफ माझ्या माहितीप्रमाणे आपण सर्वांनीच कधीतरी आपल्या घरात किंवा शाळेत एक कथा ऐकलेली