ताई आमची भारी - कविता आणि काव्यकोडी

मला आई देते
रोज एकच लाडू
ताईला लाडू दोन
वर दुधाचा गडू


आईने आणली मला
वही फक्त एक
ताईला मात्र आणल्या
वह्या सुंदर अनेक


आई म्हणते पुरे
एकच पेरू तुला
चार पेरू मोठे मात्र
देते ती ताईला


आईने खेळायला मला
आणली मोटार भारी
ताईला आणल्या चक्क
पाच नव्या मोटारी


आई म्हणते गळ्यात
माझ्या एकही नको माळ
ताईला मात्र म्हणते
तू चार माळा घाल


आई म्हणते मला
ताई तुझ्यापेक्षा मोठी
जास्त तिला देण्यात
कसली आलीय खोटी


एक अनेक यावरून
वाद नसतोच घरी
खरं सांगू का तुम्हाला
ताई जगात भारी !



काव्यकोडी - एकनाथ आव्हाड


१) कंदांची, पानांची,
देठांचीसुद्धा भाजी
पानांच्या वड्या खाण्यात
सारेच आहेत राजी


पानांवर पाणी याच्या
थांबत नाही बरं
सांगा या पानांचं
नाव काय खरं?


२) पीठ, मैदा, रवा,
याचा करतात तयार
याच्यापासून पक्वान्नही
बनवतात फार


हिरव्या लोंब्या शेकून
हुरडा याचा खातात
चपातीच्या पिठासाठी
गिरणीत काय नेतात?


३) कांद्याच्या सोबतीला
नेहमीच असतो
फराळाच्या पदार्थांत
मिरवताना दिसतो


याला खाऊन माणसं
होई गोलमगोल
डोक्यात कोण भरलं की
चिडून जातो तोल?



उत्तर -


१) अळू
२) गहू
३) बटाटा

Comments
Add Comment

व्हिलन

प्रतिभारंग : प्रा. प्रतिभा सराफ अचानक एखादी बातमी वाचायला मिळते. ती बातमी अख्खा दिवस तुमच्या डोक्यात घोळत राहते.

पेरावे तसे उगवते

गोष्ट लहान, मोठा अर्थ : शिल्पा अष्टमकर पेरावे तसे उगवते” ही एक जुनी, पण तितकीच सत्य आणि प्रभावी मराठी म्हण आहे. या

जिद्द

कथा : रमेश तांबे रस्त्याच्या कडेला एक शाळकरी मुलगा वजन काटा घेऊन बसला होता. काट्यावर दोन रुपये असा कागद लावला

दिवस आणि रात्र लहान-मोठे का असतात?

कथा : प्रा. देवबा पाटील सीता व नीता रोजच संध्याकाळी शाळा सुटल्यावर, घरी आल्यावर त्यांच्या प्राध्यापक मावशीला

मोठी त्याची सावली

गोष्ट लहान, मोठा अर्थ : शिल्पा अष्टमकर “मोठी त्याची सावली” म्हणजे एखाद्या व्यक्तीचे व्यक्तिमत्त्व, कार्य, विचार

डबक्यातला बेडूक

प्रतिभारंग : प्रा. प्रतिभा सराफ माझ्या माहितीप्रमाणे आपण सर्वांनीच कधीतरी आपल्या घरात किंवा शाळेत एक कथा ऐकलेली