छोटासा शाहीर : कविता आणि काव्यकोडी

डोक्यावर फेटा
डफ हाती घेतो
खड्या आवाजात
मी पोवाडा गातो


थोरामोठ्यांचे मी
गातो गुणगान
त्यांच्या कार्याला
करितो सलाम


शिवरायांचे पराक्रम
गातो मी जोशात
आंबेडकरांचे कार्य
सांगतो मोठ्या थाटात


ऐतिहासिक घटनांत
वीररस खास
सामाजिक विषयांत
प्रबोधनाची आस


माझ्या शाहिरीचे
विषय नवे नवे
नमनाला घडाभर
तेल कशाला हवे?


करतो मी माझ्या
कवनाला सुरुवात
रसिक मायबाप हो,
लाभू द्या तुमची साथ!



काव्यकोडी - एकनाथ आव्हाड


१) घरात दिसतो
दारात असतो
वाकडी शेपटी
हलवीत बसतो


चोराला ओळखून
लगेच धरतो
घराची राखण
सांगा कोण करतो?


२) ऊन-पाऊस खेळताना
पाहत बसे हसून
श्रावणात हमखास
येते बघा दिसून


आभाळात त्याचे
आहे एक गाव
तानापिहिनिपाजा
ओळखा त्याचे नाव?


३) भाकरी पोळीवर
धार याची धरू
रूक्ष जेवणाला
स्वादिष्ट करू


दुधापासून दही
दह्यापासून लोणी
लोण्यापासून काय मिळेल
सांगा बरं कोणी?



उत्तर -


१) कुत्रा
२) इंद्रधनुष्य
३) तूप

Comments
Add Comment

व्हिलन

प्रतिभारंग : प्रा. प्रतिभा सराफ अचानक एखादी बातमी वाचायला मिळते. ती बातमी अख्खा दिवस तुमच्या डोक्यात घोळत राहते.

पेरावे तसे उगवते

गोष्ट लहान, मोठा अर्थ : शिल्पा अष्टमकर पेरावे तसे उगवते” ही एक जुनी, पण तितकीच सत्य आणि प्रभावी मराठी म्हण आहे. या

जिद्द

कथा : रमेश तांबे रस्त्याच्या कडेला एक शाळकरी मुलगा वजन काटा घेऊन बसला होता. काट्यावर दोन रुपये असा कागद लावला

दिवस आणि रात्र लहान-मोठे का असतात?

कथा : प्रा. देवबा पाटील सीता व नीता रोजच संध्याकाळी शाळा सुटल्यावर, घरी आल्यावर त्यांच्या प्राध्यापक मावशीला

मोठी त्याची सावली

गोष्ट लहान, मोठा अर्थ : शिल्पा अष्टमकर “मोठी त्याची सावली” म्हणजे एखाद्या व्यक्तीचे व्यक्तिमत्त्व, कार्य, विचार

डबक्यातला बेडूक

प्रतिभारंग : प्रा. प्रतिभा सराफ माझ्या माहितीप्रमाणे आपण सर्वांनीच कधीतरी आपल्या घरात किंवा शाळेत एक कथा ऐकलेली